Blog

Na niniejszym blogu znajdziesz krótkie informacje dotyczące najczęściej zadawanych pytań w ramach nieodpłatnej pomocy prawnej. Wpisy na blogu nie stanowią gotowych porad prawnych. Aby uzyskać więcej informacji dotyczących Twojego problemu przyjdź na konsultację prawną (dane adresowe w zakładce:  Kontakt).
Wtorek, Grudzień 11, 2018, 09:50

Niejednokrotnie zdarza się, że osoby posiadające status posiadacza w dobrej wierze dokonują licznych nakładów koniecznych  na rzecz w szczególności na nieruchomości. Osobom tym przysługuje roszczenie o zwrot tych nakładów na podstawie art.  226  § 1 Kodeksu Cywilnego.

Zgodnie z tym przepisem samoistny posiadacz w dobrej wierze może żądać zwrotu nakładów koniecznych o tyle, o ile nie mają pokrycia w korzyściach, które uzyskał z rzeczy. Zwrotu innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększają wartość rzeczy w chwili jej wydania właścicielowi. Jednakże gdy nakłady zostały dokonane po chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa
o wydanie rzeczy, może on żądać zwrotu jedynie nakładów koniecznych.

Zatem z art. 226 §1 k.c. wynika,  że w razie wszczęcia procesu o zwrot nakładów koniecznych  istotny jest nie tylko fakt ich poczynienia, ustalenie ich rodzaju oraz ich wartość, ale także to, w jakim zakresie nie znalazły one pokrycia w korzyściach uzyskanych z rzeczy. ( jeśli chodzi o nakłady konieczne)  (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 09.07.2014r.,
 sygn. I ACa 15/14). Samo twierdzenie strony, że nakłady nie znalazły pokrycia w korzyściach, które uzyskała z rzeczy nie jest dowodem .

Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i orzecznictwa sądowego na poczet nakładów poniesionych przez posiadacza zalicza się korzyści, które uzyskał on z rzeczy będąc jej posiadaczem. Ostateczna wysokość, kwoty której zapłaty może żądać posiadacz, wynika  z różnicy między wartością nakładów poniesionych a wartością korzyści, które uzyskał posiadacz. W orzecznictwie wskazuje się, że przez korzyść, o której mowa w art.226 § 1 k.c. , rozumie się nie tylko uzyskane pożytki (cywilne, np. czynsz najmu lub naturalne), lecz także możliwość swobodnego korzystania z rzeczy (np. z lokali i związany z tym brak płacenia czynszu) (vide: Kodeks cywilny. Komentarz .Tom II, red. Fras Mariusz, Habdas Magdalena), dodatkowo vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 14.12.2012r., sygn.. I ACa 657/12).

Przy ustalaniu równowartości nakładów koniecznych ulegających na podstawie art. 226 § 1 k.c. zwrotowi na rzecz samoistnego posiadacza w dobrej wierze, uwzględnia się nie tylko te korzyści, które samoistny posiadacz uzyskał z rzeczy po chwili decydującej
o utracie po jego stronie dobrej wiary, ale także te korzyści uzyskane przez okres trwania dobrej wiary, a więc  przez cały czas posiadania  (vide: wyrok SN z 12.07.1974r., sygn.. II CR 337/74, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27.04.2010r., sygn. VI ACa 1127/09).


Podsumowując, wszczęcie procesu o zwrot nakładów koniecznych na rzecz winno być poprzedzone dokładną analizą stanu faktycznego, prawnego oraz szczegółową oceną posiadanych dowodów w sprawie. Umożliwi to sprawne i skuteczne przeprowadzenie postępowania i pozwoli nam uniknąć kosztownych błędów.

           

 


Brak komentarzy.
(*) Pola obowiązkowe
(c)2017, All Rights Reserved 2017 FUNDACJA TAURUS
Liczba odwiedzin: 16601
Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem