Hodowla psów, kotów oraz innych domowych zwierząt co do zasady jest dochodową działalnością. Ustawodawcy zależy jednak przede wszystkim na dobru zwierząt ale też na tym, by populacja tych zwierząt w kraju nie wymknęła się spod kontroli. Stąd wszelkiego rodzaju ograniczenia prawne co do możliwości rozmnażania zwierząt w celach handlowych oraz wprowadzania ich do obrotu, co ma finalnie służyć ograniczeniu zjawiska pseudohodowli.
Ustawowe unormowanie tej kwestii zawierza art. 10a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o iochronie zwoerząt, który zabrania:
1) wprowadzania do obrotu zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach,
2) prowadzenia targowisk, targów i giełd ze sprzedażą zwierząt domowych,
3) wprowadzania do obrotu psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.
Zakaz wprowadzania do obrotu psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli nie dotyczy podmiotów prowadzących schroniska dla zwierząt oraz organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.
Na targach, targowiskach i giełdach mogą być wprowadzane do obrotu tylko zwierzęta pochodzące z hodowli zwierząt zarejestrowanych w ogólnokrajowych organizacjach społecznych, których statutowym celem jest działalność związana z hodowlą rasowych psów i kotów.
Pseudohodowle to jeden aspekt problemu. Problematyczny jest tu również nadmiar rodzących się zwierząt, które później nie mogą znaleźć właściciela. To z kolei prowadzi do patologii w rodzaju topienia kociąt i szczeniąt, względnie też problemu bezdomności zwierząt.
Bezdomność zwierząt, oprócz aspektu psychologicznego, niesie za sobą także zagrożenie epizootyczne – bezdomne, nieleczone zwierzęta mogą przenosić na inne zwierzęta a także na ludzi szereg chorób zakaźnych. Ustawa o ochronie zwierząt nakłada w tej kwestii określone obowiązki na gminy, których realizacja niestety generuje koszty. Opisane wyżej zakazy są zatem elementem swego rodzaju prewencji.
Sprzedaż zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach z niezarejestrowanych hodowli stanowi wykroczenie, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt, zagrożone karą aresztu albo grzywny. Maksymalna kara grzywny za opisane wykroczenie wynosi obecnie 5.000 zł. Dodatkowo sąd może w takim przypadku zasądzić nawiązkę w wysokości 1.000 zł. na cel związany z ochroną zwierząt. Karalne jest także usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo. Istotnym elementem kary jest również możliwość orzeczenia przez sąd przepadku zwierząt sprzedawanych na targowisku, targu, giełdzie lub w innym podobnym miejscu.