W polskim prawie rodzinnym zasadą jest, że z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami powstaje ustawowa wspólność majątkowa, chyba że zdecydują się oni na zawarcie tzw. intercyzy. Wspólność majątkowa to szczególny ustrój majątkowy, który oznacza, że większość składników majątkowych nabytych po ślubie należy wspólnie do obojga małżonków, bez względu na to, które z nich formalnie dokonało zakupu.
Co wchodzi w skład majątku wspólnego?
Do majątku wspólnego zalicza się w szczególności:
Z kolei do majątku osobistego (nieobjętego wspólnością majątkową) zalicza się m.in. przedmioty nabyte przed ślubem, spadki, darowizny (z wyjątkiem wyraźnie przeznaczonych dla obojga małżonków) czy prawa majątkowe związane z osobą jednego z małżonków.
Kto zarządza majątkiem wspólnym?
Co do zasady oboje małżonkowie mają równe prawa do zarządzania majątkiem wspólnym. Każdy z nich może samodzielnie dokonywać czynności zwykłego zarządu, czyli np. robić zakupy, opłacać rachunki czy podpisywać umowy nieprzekraczające normalnych potrzeb rodziny.
W przypadku ważniejszych decyzji – takich jak sprzedaż nieruchomości, zaciągnięcie kredytu hipotecznego, darowizna czy nabycie cennego majątku – wymagana jest zgoda drugiego małżonka.
Brak takiej zgody może skutkować nieważnością czynności prawnej.
Co w przypadku sporu?
Gdy małżonkowie nie mogą dojść do porozumienia w sprawie zarządzania majątkiem wspólnym, każde z nich może zwrócić się do sądu z wnioskiem o:
W skrajnych przypadkach sąd może nawet ustanowić rozdzielność majątkową, chroniąc w ten sposób interes drugiego małżonka.
Zarządzanie wspólnym majątkiem wymaga wzajemnego zaufania, otwartości i znajomości podstawowych zasad prawnych. Warto wiedzieć, gdzie leży granica swobody każdego z małżonków, aby uniknąć nieporozumień czy ryzykownych decyzji – szczególnie w sytuacji, gdy relacja zaczyna się psuć. Jeśli masz wątpliwości co do swojego bezpieczeństwa majątkowego w małżeństwie, warto zasięgnąć porady u adwokata specjalizującego się w prawie rodzinnym.