
Praca weekendowa, stanowi faktycznie jeden z systemów czasu pracy, uregulowany w art. 144 ustawy z dnia z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 277 ze zm.) – dalej także jako „k.p.”. System czasu pracy to zbiór norm prawnych regulujących dopuszczalny wymiar czasu pracy, a także zasady jego rozłożenia w ciągu doby i tygodnia pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.
Podkreślenia wymaga okoliczność, że praca w weekendowym systemie czasu pracy stanowi odmianę równoważnego czasu pracy.
Na pisemny wniosek pracownika może być do niego stosowany system czasu pracy, w którym praca jest świadczona wyłącznie w piątki, soboty, niedziele i święta. W tym systemie jest dopuszczalne przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej jednak niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca. Jak wynika z treści art. 150 § 6 Kodeksu pracy, zastosowanie do pracownika systemu pracy weekendowej następuje na podstawie umowy o pracę.
W pracy weekendowej przeciętny tygodniowy wymiar czasu pracy jest tak naprawdę niższy od 40 godzin (3 dni x 12 godzin = 36 godzin), nawet przy występowaniu w danym okresie rozliczeniowym dni świątecznych przypadających w inne dni niż piątki, soboty i niedziele. W wypadku pracy weekendowej mamy zatem do czynienia z pracą w niepełnym wymiarze czasu pracy. W związku z tym w umowie o pracę wskazane jest ustalenie rozmiaru zatrudnienia takiego pracownika oraz dopuszczalnej liczby godzin pracy ponad określony w umowie wymiar czasu pracy, których przekroczenie uprawnia pracownika, oprócz normalnego wynagrodzenia, do dodatku za pracę w godzinach
nadliczbowych.
Jak stanowi art. 133 § 4 k.p., w omawianym systemie czasu pracy 35 godzinny nieprzerwany odpoczynek tygodniowy może przypadać w innym dniu niż niedziela.
W świetle art. 151 (12) k.p., pracownik zatrudniony w weekendowym czasie pracy nie ma prawa do co czwartej niedzieli wolnej od pracy. Zgodnie jednak z treścią art. 147 k.p., w każdym systemie czasu pracy, jeżeli przewiduje on rozkład czasu pracy obejmujący pracę w niedzielę i święta, pracownikom zapewnia się łączną liczbę dni wolnych od pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym odpowiadającą co najmniej liczbie niedziel, świąt oraz dni wolnych od pracy w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy przypadającym w tym okresie.