
Skrócony tydzień pracy, stanowi faktycznie jeden z systemów czasu pracy, uregulowany w art. 143 ustawy z dnia z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r., poz. 277 ze zm.) – dalej jako „k.p.”. System czasu pracy oznacza zbiór norm prawnych regulujących dopuszczalny wymiar czasu pracy, a także zasady jego rozłożenia w ciągu doby i tygodnia pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym.
Należy na wstępie zaznaczyć, że praca w skróconym tygodniu pracy stanowi odmianę równoważnego czasu pracy.
System skróconego tygodnia pracy polega bowiem na tym, że na pisemny wniosek pracownika może być do niego stosowany system skróconego tygodnia pracy. W tym systemie jest dopuszczalne wykonywanie pracy przez pracownika przez mniej niż 5 dni w ciągu tygodnia, przy równoczesnym przedłużeniu dobowego wymiaru czasu pracy, nie więcej niż do 12 godzin, w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 1 miesiąca.
Z powyższego można wywnioskować, iż pracownik świadczący pracę w systemie skróconego tygodnia pracy może pracować w kolejno następujących po sobie dniach, np. od poniedziałku do środy, lub w różnych dniach tygodnia, przedzielanych dniami wolnymi od pracy.
Jak wynika z treści art. 150 § 6 k.p., zastosowanie do pracownika systemu skróconego tygodnia pracy następuje na podstawie umowy o pracę.